Πρώην στέλεχος των ΟΥΚ, που συμμετείχε και στην κρίση των Ιμίων, καταγγέλλει ότι δεν του αναγνωρίζεται η προϋπηρεσία με τα διπλά ένσημα, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται ασφαλιστικά ότι έχει εργαστεί μόλις 10 χρόνια αντί για 20.
«Δεν ζητώ προνόμια, ζητώ δικαιοσύνη»
Ο 56χρονος Τάσος Χατζαντώνης, μιλώντας στην εκπομπή του OPEN, υποστήριξε ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τον ίδιο, αλλά αρκετούς πρώην άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων που βρίσκονται στην ίδια θέση.
Όπως ανέφερε, υπηρέτησε εθελοντικά με μοναδικό σκοπό να προσφέρει στην πατρίδα και σήμερα αισθάνεται ότι η πολυετής προσφορά του δεν αναγνωρίζεται όπως θα έπρεπε.
Η σκληρή εκπαίδευση των ΟΥΚ
Περιγράφοντας την εκπαίδευση των βατραχανθρώπων, εξήγησε ότι πρόκειται για ένα από τα πιο απαιτητικά στρατιωτικά σχολεία, καθώς συνδυάζει επιχειρήσεις σε βουνό, αέρα και θάλασσα.
Όπως είπε, οι αποστολές περιλαμβάνουν μεταφορά με ελικόπτερο, άλματα με αλεξίπτωτο από μεγάλο ύψος, υποβρύχιες επιχειρήσεις και ολοκλήρωση αποστολών κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες.
«Έχω σοβαρούς τραυματισμούς αλλά μηδενική αναπηρία»
Προτεινόμενα
Ο πρώην βατραχάνθρωπος αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς.
Σύμφωνα με όσα δήλωσε, έχει υποστεί κατάγματα σε σπονδύλους, κλείδα, ισχίο και μηρό, καθώς και μετατόπιση κρανίου, ωστόσο –όπως υποστηρίζει– το ποσοστό αναπηρίας που του έχει αναγνωριστεί είναι μηδενικό.
Το πρόβλημα με τα διπλά ένσημα
Ο κ. Χατζαντώνης εξήγησε ότι, όταν απευθύνθηκε σε εργατολόγο, ενημερώθηκε πως τα χρόνια υπηρεσίας του είχαν καταχωρηθεί ως απλά και όχι ως διπλά, όπως περίμενε.
Όπως ανέφερε, αν αναγνωρίζονταν τα διπλά ένσημα, θα άλλαζε η ασφαλιστική του κατηγορία και η μελλοντική σύνταξή του θα ήταν υψηλότερη.
«Το ίδιο αντιμετωπίζουν και άλλοι συνάδελφοι»
Ο ίδιος υποστήριξε ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση, αλλά για ζήτημα που αφορά και άλλα πρώην στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων.
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, τόνισε πως δεν διεκδικεί κάποια ιδιαίτερη μεταχείριση, αλλά την αναγνώριση της υπηρεσίας που προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια, ώστε –όπως είπε– να μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια.
